Onze geest volgt op vaak onnavolgbare wijze een aantal vaste patronen. In ons dagelijks ervaren weerklinken deze patronen op verscholen wijze in ons door. Voor onze eigen ontwikkeling willen wij deze patronen leren kennen en nagaan of wij in hun stroom mee kunnen gaan.

Doorgaans merken wij in onszelf de doorwerking van deze patronen nauwelijks op omdat wij daar op de een of andere wijze een rem op lijken te zetten. De censuur op eigen handelen, denken en voelen, verhindert om los te laten, mee te gaan met de stroom en dieper in het wezen der dingen te duiken.

de kunst van de dromer

Onze dromen, beelden, symbolen en mythen bieden de mogelijkheid om deze verscholen wereld te ervaren en nader te leren kennen. Een ontdekkingsreis waarin wij ons graag mee laten voeren, waarin wij ons dagelijks ervaren overstijgen, waarin wij ons handelen extra zin geven en waarmee wij onze spirituele kracht activeren.

Meegaan met de stroom der dingen brengt verder dan de weerstand tegen de stroom der dingen. Door onbevreesd op de golven van mijn geest te surfen, vlieg ik als het ware over de grenzen van tijd en ruimte, raak ik bij wijze van spreken aan een ragfijn verschil tussen stoffelijk en onstoffelijk, materie en geest, overgang van een wereld voor mijn geboorte, naar een wereld van na mijn geboorte.

Mijn verleden verruimt zich wanneer ik mij bewust word van wat ik in mijn historie van de generaties voor mij allemaal concreet hebben meegekregen, tot wel zeven generaties terug.

De kunst van het dromen verbindt mijn heden en verleden met mijn toekomst. Een zingevende, spirituele ervaring welke daadwerkelijk voedsel geeft aan de verdere ontwikkeling van mijn hersenen: gebeurtenissen, data en processen verwerk ik aantoonbaar sneller en mijn gevoeligheid voor het wezen der dingen neemt toe.

Deze spirituele ervaring is het proces van neurogenese, het bijstellen van mijn epigenetische imprint. Hiermee herschep ik mijn toekomst, voor mijzelf en mijn (klein)kinderen: nieuwe zenuwcellen worden aangemaakt, beschadigde zenuwcellen herstellen zich en vergane cellen worden vervangen.  

censuur

Beeldspraak is een krachtig instrument om de geconditioneerde censuur die ons denken tijdens onze volwassenwording ondergaat en zich eigen maakt te omzeilen en daarmee direct door te dringen tot de essentie der dingen.

Veel van onze bewegingen, denkwijzen en gevoelens en zelfs het verloop van bepaalde fysiologische processen staan onder deze censuur. Beter nog, zij zijn deze censuur. Hieruit loskomen leert Beeldspraak.

prenataal

Ronald D. Laing maakte het (1975) zeer aannemelijk dat ervaringen opgedaan in de prenatale wereld kunnen resoneren in die van de postnatale wereld, in gedrag en communicatie.

Door nieuwe technieken van hersenonderzoek en onderzoek in neuro-psycho-immunologie wordt de idee van prenatale ervaringen bevestigd. De impact van deze ervaringen blijkt bovendien sterker dan aanvankelijk reeds werd gedacht (neonatale imprinting).

Met deze aanname van prenatale ervaringsmogelijkheden begon Bert Terpstra in de tachtiger jaren een nieuwe, verbluffende ontdekkingsreis. Hij onderzocht in welke mate deze ervaringen de bewegingpatronen van mensen in de postnatale wereld kunnen beïnvloeden en hoe deze op hun beurt beïnvloed kunnen worden.

In de structuur van dromen vond hij patronen die hun analogie vinden in onze prenatale wereld, in de microkosmos van de menselijke weefsels. In het dagelijkse gebruik van beelden, vormen en symbolen resoneren deze analogieën. Uit deze aanname ontstond Beeldspraak.