 |
| • |
Het was voor mij een heel leerzaam jaar, waardoor ik als een ander mens de toekomst in ga. |
| |
|
| • |
ik was een drukke baas toen ik binnenkwam. Had altijd een gesloten houding. Ik heb veel geleerd over mijzelf, ben veel rustiger én effectiever. |
| |
|
| • |
ik heb een ommezwaai gemaakt in mijn carrière. Van succesvolle, gedreven baas in de sales, naar een betrokken professionele rol in een Hospice. |
| |
|
| • |
ik ben in actiemodus, heb zin in volgende stappen en de kansen ik ga creëren. |
| |
|
| • |
ik doe mijn werk beter en professioneler. Doordat ik scherper ben, vaker zeg wat ik vind en er bovenop zit, krijg ik meer invloed en waardering, vertrouwen en grotere opdrachten. |
| |
|
| • |
met het hebben van een baas kan ik moeilijk omgaan. Eigen baas moet ik dus worden. Hier ben ik nu druk mee bezig en heb ook al een opdracht. |
| |
|
| • |
ik durf mezelf te zijn, maak mijn functioneren niet meer afhankelijk van de goedkeuring van anderen. Daardoor heb ik veel meer rust, functioneer ik doeltreffender en dat voelt goed. |
| |
|
| • |
ik was snel tevreden en niet kritisch: bang voor de volgende stap en altijd dus uitstellen. Geleerd mezelf aan te pakken en niet het verwende meisje meer te zijn, leiding over mezelf te nemen. Ik ben veel bewuster geworden, handel veel sneller en sta niet gauw meer op de rem. |
| |
|
| • |
ik begrijp mijzelf beter en laat mij niet meer onzeker maken. De eerste die mij waardering geeft ben ik zelf. Mijn leven en mijn werk zijn nu veel leuker en tevens veel makkelijker geworden. Ik heb energie, voel veel kracht en mijn effectiviteit als vader én als leider is enorm toegenomen. |
| |
|
| • |
hoewel het primaire doel gericht was op mijn leidinggevende positie, hebben er ook thuis veranderingen plaatsgevonden in mijn houding. Ik ben minder zorgelijk geworden en laat meer ruimte voor de eigenheid van mijn kinderen. Met mijn partner bespreek ik veel meer dan voorheen wat me bezighoudt, zonder eerst op alles zelf te moeten kauwen. |
| |
|
| • |
de masterclass heeft mij gebracht dat ik daadwerkelijk baas geworden ben. Een belangrijke stap daartoe was het afscheid nemen van “het kleine meisje”. Dit is gelukkig niet meer actueel, gelijk ook mijn vraagstuk over macht binnen de maatschap als sneeuw voor de zon verdwenen is. |
| |
|
| • |
ik begin niet meer met ‘coachen’ zonder dat mij eerst een vraag is gesteld. Veel gesprekken met medewerkers leiden tot niks als ze geen duidelijke vraag hebben, of als ze net doen dat ze een vraag hebben. Als je doorpakt geven ze dikwijls ‘niet thuis’ en blijken eigenlijk helemaal geen vraag te hebben: ‘zeiken-zonder-oplossen’! Ik heb me op die manier de afgelopen periode een hoop tijd bespaard. Populair wordt je er niet van, maar dat zij zo. |
| |
|
| • |
ik handel onbevreesd, vertrouw op mijn eigen koers, oefen veel meer invloed uit, durf conflicten aan te gaan en mensen ter verantwoording te roepen. En dat allemaal zonder daar echt moeite voor te hoeven doen. |
| |
|
| • |
als leidinggevende vind ik een actieve rol nu heel essentieel. Het afgelopen jaar heb ik dan ook geleerd om vaker onafhankelijk mijn mening te uiten. |
| |
|
| • |
met een zekere nieuwsgierigheid en afstand kijk ik naar het spel om macht om mij heen. Ben benieuwd welk deksel er wanneer op mijn neus valt. Maar zelfs daar heb ik zin in. Laat al die andere directeuren maar nat gaan op hun angst, voor mij de dood of de gladiolen! Komende week heb ik een een gesprek met de president, en dan maar weer verder! |
| |
|
| • |
Wat ik doe is leidinggeven, het wordt steeds duidelijker! |
| |
|
| |
 |
| • |
heen en weer geslingerd tussen begrijpen en niet begrijpen. Maandenlange weerstand, onzekerheid, niet begrijpen, zeuren, verstoppen. Onmachtig en zoekend en daarom niet begrijpend ( in de volksmond : zeik niet zo ). Het steeds maar weer een (eind)plaatje willen creëren heb ik losgelaten en meer naar het nu gehaald. |
| |
|
| • |
de begeleiding van the Human Academy heb ik als kundig en professioneel ervaren. Binnen de kortste tijd wordt een sfeer van vertrouwen gecreëerd waardoor de deelnemers vrijuit kunnen spreken over persoonlijke en veelal gevoelige zaken. |
| |
|
| • |
de sessies op de Terp ervaar ik als zeer plezierig. Er is scherpte en openheid naar elkaar toe. Het gaat er soms stevig aan toe, altijd betrokken op het wel en wee van anderen, om hen inzicht te geven en ‘in gang’ te zetten. |
| |
|
| • |
dat je mag (moet) zijn wie je bent. Daaruit spreekt acceptatie en warmte. Niet zacht, wel zinnig! |
| |
|
| • |
niet altijd leuk, zeker niet zacht en geen ontsnappen mogelijk. De begeleiding heeft de touwtjes goed in handen en bewaakt de grenzen. Er is daarbij altijd sprake van ‘nazorg’ wanneer dat nodig is. Dat zorgt ervoor dat mensen niet afbranden maar echt verder komen. |
| |
|
| • |
de bijeenkomsten op the Human Academy vind ik vooral goed door de inzet en betrokkenheid van iedereen met zichzelf en daarmee paradoxalerwijze met de ander. Het heeft mij erg geholpen dat iedereen zo open en direct was. |
| |
|
| • |
het leerproces is heel geleidelijk verlopen, waar ik toch ergens een “big bang” had verwacht. De effecten zijn er echter helemaal niet minder om. |
| |
|
| • |
de onderlinge intervisiebijeenkomsten vond ik een hele goede aanvulling en bijzonder door de dingen die daar zijn gezegd, of juist niet zijn gezegd maar des te meer zijn gevoeld! |
| |
|
| • |
uit elke sessie neem je iets mee van anderen, dingen die je raken in je eigen zoektocht. Zeer waardevol. Het actief deelnemen aan het proces van een ander en dus een actieve rol nemen binnen de groep, daarvoor moest ik vaak wel een drempel over: bang als ik was om onnozele opmerkingen te maken! |
| |
|
| • |
misschien is voor mij wel het belangrijkste van de leergang geweest, dat ik ben zoals ik ben, en dat ik er ook ‘zo’ mag zijn. Doet me denken aan dat boek van Dick Swaab, ‘Wij zijn ons brein’. Ik heb het niet gelezen, maar als ik het goed begrijp geeft hij daarin aan dat alles wat we zijn al voor de geboorte in het brein is bepaald. Fascinerende gedachte wel, die voor mij achteraf bezien als een rode draad door de leergang loopt. |
| |
|
| |
 |
| • |
het toepassen van de vele onderwerpen waar wij over hebben gesproken in mijn dagelijks leven maakt vaak een groot verschil. Het bewust inzetten van de techniek Brain Balancing levert veel nieuwe situaties op. |
| |
|
| • |
nieuwe inzichten over macht, over informele aspecten van organisaties (wie is de echte leider), de wijze van positioneren en strategie, hebben mij veel over mijzelf geleerd maar ook veel over anderen. |
| |
|
| • |
naast actief werken aan jezelf en andere deelnemers tijdens de bijeenkomsten heb ik genoten van de uitleg over verschillende onderwerpen en technieken: het spel om macht en machtreductie, de techniek van de Brain Balancing etc. Kennis waar ik dagelijks profijt van heb. |
| |
|
| • |
de Masterclass heeft mij vele inzichten gegeven in mijzelf. Over hoe ik naar anderen kijk en daar soms te snel een mening over vorm. Dat mijn innerlijke onrust consequenties heeft voor mijn doen en laten. Hoe sterk ik hecht aan goedkeuring van anderen en dat als ik deze niet krijg het voelt als verlies. Hoe schuld een rol speelt en mij vaak tegenhoudt in het nemen van beslissingen. |
| |
|
| • |
| belangrijke punten waar ik veel aan heb; |
| • |
niet mijn leiderschap aanpassen aan wat anderen willen horen. |
| • |
niet beginnen te coachen zonder dat iemand een echte vraag heeft. |
| • |
niet meer voor iedereen alles willen invullen, maar hen zelf laten denken. |
| • |
Brain Balancing: ik ben mij bewust hoe ik mijn verschillende kanten het beste kan gebruiken. |
|
| |
|
| • |
geen uitstel: stop met zeuren, er is geen probleem, je hebt geen probleem. Creëer dan ook geen probleem. Doe, i.p.v. zeggen dat je het gaat doen. |
| |
|
| • |
de non-verbale communicatie heeft mij getroffen en specifiek de technieken van Brain Balancing (psychomotoriek): wat je allemaal kunt ‘zien’ bij anderen en hoe hier effectief gebruik van te maken. Maar ook het effect hiervan op je eigen handelen. |
| |
|
| • |
wat macht is en hoe dat werkt in een systeem, in een organisatie. En je eigen macht maken door inhoud te genereren. Dat je daardoor dingen voor elkaar kan krijgen. Dat kwam veel terug in het traject dat ik met mijn eigen team in het werk gelopen heb: hoe krijg ik hen en mijn organisatie zover, hoe maak ik de ruimtes klein en daardoor de keuzes onvermijdelijk. |
| |
|
| • |
ik ben mij goed bewust geworden van mijn ‘patronen’ en maak daar effectief gebruik van. En heb mij geleerd om mijn dwangmatigheid (neurose), mijn ‘tics’ in te zetten als je talent: ‘van onmacht naar macht’. Hiertegen weerstand bieden bracht mij nergens. Nu mag het gewoon zijn en brengt mij verder. |
| |
Utrecht, april 2012 |
