 |
| |
|
 |
| |
Commotional Psychology daagt uit door het streven naar bevrijding van de spanning in ons. Hierdoor komt energie vrij en ons vermogen om flexibel en naar eigen bevind van zaken te handelen neemt toe (adaptogene capaciteit).
De idee dat mensen pas in beweging komen als zij daar mentaal (psychisch) aan toe zijn, is een naïeve. Deze veronderstelling zet mensen op een verkeerd been. Alsof alleen de psychologie het primaat heeft om ons in beweging te zetten.
Niet alles zit ‘tussen onze oren’.
Spanning manifesteert zich in alles wat beweegt: in onze zenuwen, stofwisseling, weefsels, organen, spieren, bloedsomloop, motoriek, sensualiteit, voorkomen, maar ook in onze dromen en in de manier waarop wij omgaan met seksualiteit, met onze relaties en de wereld.
Onder grote druk is onze eerste fysiologische reactie er een van bevriezen, van ‘freeze’. Maar al te vaak wikkelt deze spanning niet meer af en blijven wij in de effecten hiervan onbewust steken. De effecten kunnen zich op talloze niveaus uiten, alleen weten we nooit meer precies waar. Zo kan na een tijd de gedachte aan iets verdwijnen, terwijl de fysiologische reactie (stolling) aanwezig blijft. Bijvoorbeeld in onberedeneerde emoties en angsten, vermoeidheid, onbestemde onlust e.a.
Lichaam en geest vormen samen één gigantische en accurate database om de oorsprong van weerstanden in ons systeem te achterhalen en voor natuurlijke afwikkeling te zorgen.
Overal in ons lichaam gebeurt er wel wat, het geen omgaan met spanning zo tot een avontuur maakt. Het is immers onbekend en ongewis wat eruit kan komen, vooral ook waar het in ons organisme tevoorschijn kan komen: in zomaar een gevoel, oogwenk, onverwachte traan, teer gebaar, intieme ontmoeting, ontlast gemoed, droom die een poort opent, vergeten herinnering, of een keer weer zonder pijn...
Er zijn vele wegen die naar bevrijding van spanning kunnen leiden: gezonde voeding, fysieke interventies, beweging en ontspanning, bewustwording, los maken van opgehoopte emoties ...
De commotionele methode richt zich op het aangaan van dit avontuur, het letterlijk bewegen, beroeren en aanraken van processen in ons om daarmee opwinding, opschudding en een innerlijk tumult te veroorzaken.
Psychologische, fysiologische, organische, cerebrale, fysionomische, zelfs mythologische, spirituele en relationele processen worden daarmee geprikkeld om met elkaar aan een herstel te werken.
Met het doelgericht aanraken, beroeren en opschudden van weerstanden wordt commotie geprovoceerd, komt er lucht tussen onze weefsels, tussen onze bewegingen en tussen onze gedachten. Zo worden sluimerende reacties gewekt. En in essentie wordt daarmee een kettingreactie in beweging gezet. We herschrijven dan een deel van onze epigenetische imprint!
Dit resulteert in catharsis, bevrijding van spanning: het vrijkomen van energie, ontladen, ontspannen, opluchten, verademen, hervinden, openen, intimiteit, naar buiten treden, loslaten, begrijpen, verstaan, zien, ontvangen en (ver)geven.
Fysiologische processen komen vrij. Onze hersenen, organen, immuunsysteem en stress-huishouding verliezen hun belasting en krijgen opnieuw de ruimte om hun natuurlijke en gezonde gang te gaan. De vanzelfsprekendheid herneemt zijn vertrouwde loop en de mens komt thuis!
|
|
        |
|
